ocurrir
to happen, to occur-ir verbIndicativo: ocurrir conjugation
| Presente | Pretérito | Imperfecto | Futuro | Condicional |
|---|
| yo | ocurro | ocurrí | ocurría | ocurriré | ocurriría |
|---|
| tú | ocurres | ocurriste | ocurrías | ocurrirás | ocurrirías |
|---|
| él / ella / Ud. | ocurre | ocurrió | ocurría | ocurrirá | ocurriría |
|---|
| nosotros | ocurrimos | ocurrimos | ocurríamos | ocurriremos | ocurriríamos |
|---|
| vosotros | ocurrís | ocurristeis | ocurríais | ocurriréis | ocurriríais |
|---|
| ellos / Uds. | ocurren | ocurrieron | ocurrían | ocurrirán | ocurrirían |
|---|
Subjuntivo: ocurrir conjugation
| Presente | Imperfecto (-ra) | Imperfecto (-se) |
|---|
| yo | ocurra | ocurriera | ocurriese |
|---|
| tú | ocurras | ocurrieras | ocurrieses |
|---|
| él / ella / Ud. | ocurra | ocurriera | ocurriese |
|---|
| nosotros | ocurramos | ocurriéramos | ocurriésemos |
|---|
| vosotros | ocurráis | ocurrierais | ocurrieseis |
|---|
| ellos / Uds. | ocurran | ocurrieran | ocurriesen |
|---|
Imperativo: ocurrir conjugation
| Afirmativo | Negativo |
|---|
| yo | — | — |
|---|
| tú | ocurre | ocurras |
|---|
| él / ella / Ud. | ocurra | ocurra |
|---|
| nosotros | ocurramos | ocurramos |
|---|
| vosotros | ocurrid | ocurráis |
|---|
| ellos / Uds. | ocurran | ocurran |
|---|
Participio: ocurrido · Gerundio: ocurriendo